چای با عطر بهار نارنج

امشب حالم خوب است. چای با عطر بهارنارنج دم کرده ام و تصنیف های پدر و پسر را گوش می دهم و هوای دلم هم بهاری شده. با دوست عزیزی صحبت کرده و از دغدغه ها و دلنگرانیها گفته ام و همانطور که همیشه دلم می خواسته، فقط شنیده و بدون ارائه راه حل و حتی هرگونه همدردی گذاشته هر چقدر که دلم میخواهد بگویم. یار غار را به لطف اپلیکیشن هایی که هر روز یکی جدیدترش می آید در تماس تصویری دیده ام و گفته باورت می شود نوزده سال است که با هم دوستیم. فیلم بازی دخترکش را هم دیده ام و دلم برایش ضعف کرده، عشقولکم است. حالا هم علی زند وکیلی سیه مو را از لیست موسیقی انتخابیم می خواند و من که باید بروم بخوابم دلم نمیخواهد حال خوشم را با لعنت فرستادن به همه این فاصله ها خراب کنم.